zwōnek

zwōnek – dzwonek (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…zwōnek
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…zwōnka
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…zwōnkowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…zwōnek
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...zwōnkym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…zwōnku
Wołacz l. poj. Ty…zwōnku
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…zwōnki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…zwōnkōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…zwōnkōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…zwōnki
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…zwōnkami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…zwōnkach
Wołacz l. mn. Wy…zwōnki
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Zwōnek zazwōniōł, a lekcyjo sie skōńczyła, tōż Francikowi sie upiykło, bo rechtorka niy zdōnżyłą go spytać.

Zazwōń na zwōnek, a niy ciś sie bez pytanio.

Niy było sam zwōnka, tōż Jorguś zaklupoł na dźwiyrze.

Podej dalij…