gryf

gryf – uchwyt, rączka (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…gryf
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…gryfa
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…gryfowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…gryf
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...gryfym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…gryfie
Wołacz l. poj. Ty…gryfie
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…gryfy
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…gryfōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…gryfōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…gryfy
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…gryfami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…gryfach
Wołacz l. mn. Wy…gryfy
Przimiotnik (jaki? czyj?)-
Rybnik

 

SI: Kery zaś co robiół z tōm fajlōm, że gryf je połōmany?

PL: Kto znowu coś robił z tym pilnikiem, że rączka jest połamana.

 

SI: Czamu te dłōtko zaś je bez gryfa?

PL: Czemu to dłuto znowu jest bez uchwytu?

 

SI: Kery zaś straciōł tyn gōminianny gryf ze kary? Jako to mōm trzimać za ta goło zieleźno rułka?

PL: Kto znowu zgubił tę gumową rączkę z taczki? Jak to mam trzymać tę zelazną rurkę?

 

SI: Niy klupej młotkym po tym gryfie ze szraubyncjera, bo to niy ma majzel.

PL: Nie uderzaj młotkiem po tym uchwycie od śrubokręta, bo to nie jest przecinak.

 

Podej dalij…