brok

brok – śrut (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…brok
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…broka
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…brokowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…brok
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...brokym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…broku
Wołacz l. poj. Ty…broku
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…broki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…brokōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…brokōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…broki
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…brokami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…brokach
Wołacz l. mn. Wy…broki
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

POL: (1) śrut, nabōj do wiatrówki; (2) kulka łożyska

 

SI: Sam mosz broki, postrzylōmy se do tarcze.

PL: Tutaj masz śrut, postrzelamy sobie do tarczy.

 

SI: Brakło mi brokōw, musza dziepiyro kupić.

PL: Zabrakło mi śrutu, muszę dopiero zakupić.

 

SI: Kuglager mi sie we kōłku rozlecioł a wszystki broki powylatowały.

PL: Łożysko w kole mi się rozpadło i wszystkie kulki powypadały.

 

SI: Dej pozōr, jak to bydziesz rozbiyroł, co brokōw niy potracisz.

PL: Uważaj, jak to będziesz rozbierał, żeby kulek z łożyska nie pogubić.

 

Podej dalij…