brzinkać – stukać, uderzać w metal, szkło, strunę instrumentu (pol.)
| bezokolicznik | brzinkać |
|---|---|
| aspekt | niedok. |
| cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 1. | brzinkōm |
| cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 2. | brzinkosz |
| cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 3. | brzinko |
| cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 1. | brzinkōmy |
| cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 2. | brzinkocie |
| cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 3. | brzinkajōm |
| cz. przesz. l. poj. 1. os. r. m. | brzinkoł żech |
| cz. przesz. l. poj. 2. os. r. m. | brzinkoł żeś |
| cz. przesz. l. poj. 3. os. r. m. | brzinkoł |
| cz. przesz. l. mn. 1. os. r. mos. | brzinkali my |
| cz. przesz. l. mn. 2. os. r.mos. | brzinkaliście; żeście brzinkali |
| cz. przesz. l. mn. 3. os. r. mos. | brzinkali |
| cz. przesz. l. poj. 1. os. r. ż. | brzinkała żech; brzinkałach; żech brzinkała |
| cz. przesz. l. poj. 2. os. r. ż. | brzinkała żeś; brzinkałaś; żeś brzinkała |
| cz. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. | brzinkała |
| cz. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos.. | brzinkały my; my brzinkały |
| cz. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. | brzinkałyście; żeście brzinkały |
| cz. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. | brzinkały |
| cz. przesz. l. poj. 1. os. r. n. | brzinkało żech; żech brzinkało |
| cz. przesz. l. poj. 2. os. r. n. | brzinkało żeś; żeś brzinkało |
| cz. przesz. l. poj. 3. os. r. n. | brzinkało |
| cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. m. | bōł żech brzinkoł |
| cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. m. | bōł żeś brzinkloł |
| cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. m. | bōł brzinkoł |
| cz. zaprzesz. l. mn. 1.os. r mos. | byli my brzinkali |
| cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. mos. | byliście brzinkali |
| cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. mos. | byli brzinkali |
| cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. ż. | była żech brzinkała |
| cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. ż. | była żeś brzinkała |
| cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. ż. | była brzinkała |
| cz. zaprzesz. l. mn. 1. os. r. nmos. | były my brzinkały |
| cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. nmos. | byłyście brzinkały |
| cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. nmos. | były brzinkały |
| cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. n. | było żech brzinkało |
| cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. n. | było żeś brzinkało |
| cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. n. | było brzinkało |
| tr. rozk. l. poj. 2. os. . | brzinkej |
| tr. rozk. l. poj 3. os. | niech brzinko |
| tr. rozk. l. mn. 1. os. | - |
| tr. rozk. l. mn. 2. os. | brzinkejcie |
| tr. rozk. l. mn. 3. os. | niech brzinkajōm |
| tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. m. | brzinkoł bych |
| tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. m. | brzinkoł byś |
| tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. m. | brzinkoł by |
| tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos. | brzinkali by my |
| tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. mos. | brzinkali byście |
| tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. mos. | brzinkali by |
| tr. przyp. ter. l. poj, 1. os. r. ż. | brzinkała bych |
| tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. ż. | brzinkała byś |
| tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. ż. | brzinkała by |
| tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos. | brzinkały by my |
| tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. nmos. | brsinkały byście |
| tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. nmos. | brzinkały by |
| tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. n. | brzinkało bych |
| tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. n. | brzinkało byś |
| tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. l. poj. r. n. | brzinkało by |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. m. | bōł bych brzinkoł |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. m. | bōł byś brzinkoł |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. m. | bōł by brzinkoł |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. mos. | byli by my brzinkali |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. mos. | byli byście brzinkali |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. mos. | byli by brzinkali |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. ż. | była bych brzinkała |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. ż. | była byś brzinkała |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. | była by brzinkała |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos. | były by my brzinkały |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. | były byście brzinkały |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. | były by brzinkały |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. n. | było bych brzinkało |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. n. | było byś brzinkało |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. n. | było by brzinkało |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. m. | byda brzinkoł |
| cz. przysz. złoż l. poj. 2. os. r. m. | bydziesz brzinkoł |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. m. | bydzie brzinkoł |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. mos. | bydymy brzinkali; bydymy brzinkać |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. mos. | bydziecie brzinkali; bydziecie brzinkać |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. mos. | bydōm brzinkali; bydōm brzinkać |
| cz. przysz. złoż. l. poj 1. os. r. ż. | byda brzinkała; byda brzinkać |
| cz. przysz. złoż. l.poj. 2. os. r. ż. | bydziesz brzinkała; bydziesz brzinkać |
| cz. przysz. złoz. l. poj. 3. os. r. ż. | bydzie brzinkała; bydzie brzinkać |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. nmos. | bydymy brzinkały; bydymy brzinkać |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. nmos. | bydziecie brzinkały; bydziecie brzinkać |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. nmos. | bydōm brzinkały; bydōm brzinkać |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. n. | byda brzinkało; byda brzinkać |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 2. os. r. n. | bydziesz brzinkało; bydziesz brzinkać |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. n. | bydzie brzinkało; bydzie brzinkać |
| imies. przym. czynny | - |
| imies. przym. bierny | brzinkany |
| rzeczownik odczasown. | brzinkani |
POL: stukać, uderzać w coś metalowego, szklango, strunę instrumentu, powodując charakterystyczny, dźwięczny odgłos.
SI: Cōż to zaś tam tak brzinkosz tymi flaszkami, dyć ich potrzaskosz.
PL: Cóż to tam znowu tak stukasz tymi butelkami, przecież je potłuczesz.
SI: Niy brzinkej tak tymi krauzami, bo dzieci śpiōm.
PL: Nie stukaj tak tymi słoikami, bo dzieci śpią.
SI: Skōńcz już brzinkać na tej mandolinie, bo mie łep boli.
PL: Skończ już brzdękać na tej mandolinie, bo mnie głowa boli.