ciyń

ciyń – cień (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…ciyń
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…ciynia
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…ciyniowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…ciyń
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...ciyniym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…ciyniu
Wołacz l. poj. Ty…ciyniu
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…ciynie
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…ciyniōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…ciyniōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…ciynie
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…ciyniami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…ciyniach
Wołacz l. mn. Wy…ciynie
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Stōń se na chwila tam do ciynia.

PL: Stań sobie na chwilę tam do cienia.

 

SI: Cof sie, bo mi ciyń robisz.

PL: Odsuń się, bo robisz mi cień.

 

SI: W tym ciyniu sie niy ôpolisz.

PL: W tym cieniu się nie opalisz.

Podej dalij…