dachōwka – dachówka (pol.)
| Rodzaj | ż. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | dachōwka |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | dachōwki |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | dachōwce |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | dachōwka |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | dachōwkōm |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | dachōwce |
| Wołacz l. poj. Ty… | dachōwko |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | dachōwki |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | dachówek; dachōwkōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | dachōwkōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | dachōwki |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | dachōwkami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | dachōwkach |
| Wołacz l. mn. Wy… | dachōwki |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
SI: Niy kożdy poradzi położyć dobrze dachōwka na dachu.
PL: Nie każdy potrafi ułożyć dobrze dachówkę na dachu.
SI: Cōż to robicie, dyć mi dachōwki potrzaskocie tymi kamiyniami.
PL: Cōż wy wyczyniacie, przecież mi dachôwki wytłóczecie tymi kamieniami.