gōra

gōra – góra, strych, poddasze (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…gōra
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…gōry
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…gōrze
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…gōra
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...gōrōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…gōrze
Wołacz l. poj. Ty…gōro
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…gōry
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…gōrōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…gōrōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…gōry
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…gōrami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…gōrach
Wołacz l. mn. Wy…gōry
Przimiotnik (jaki? czyj?)gōrski

POL: (1) góra; (2) strych, poddasze.

 

SI: Jo se sam poszpacyruja po mieśie, a niy byda sie spinała z wami na ta gōra.

PL: Ja sobie pospaceruję tutaj po mieście, a nie będę wspinała się z wami na tę górę.

 

SI: Sypialka mōmy na gōrze, tōż tam dycko chodzymy spać.

PL: Sypialnię mamy na piętrze, więc tam zawsze chodzimy spać.

 

SI: My miyszkōmy na gōrze, a starziki na spodku pod nami.

PL: My mieszkamy u góry, a dziadkowie na dole pod nami.

 

Podej dalij…