guchy

guchy – głuchy (pol.)

przymiotnik	guchy
Mn. l. poj. r. m. (jaki?) Sam je...	guchy
Mn. l. poj. r. ż. (jako?) Sam je...	gucho
Mn. l. poj. r. n. (jaki?) Sam je...	guche
Mn. l. mn. r. mos. (jacy? jaki?) Sam sōm...	gusi; guche
Mn. l. mn. r. nmos.(jaki?) Sam sōm...	guche
Dop. l. poj. r. m. (jakigo?) Sam ni ma...	guchego
Dop. l. poj. r. ż. (jakij?) Sam ni ma...	guchej
Dop. l. poj. r. n. ( jakigo?) Sam ni ma...	guchego
Dop. l. mn. r. mos. (jakich?) Sam ni ma...	guchych
Dop. l. mn. r. nmos. (jakich?) Sam ni ma...	guchych
Cel. l. poj. r. m. (jakimu?) Dziwuja sie...	guchymu
Cel. l. poj. r. ż. (jakij?) Dziwuja sie...	guchej
Cel. l. poj. r. n. (jakimu?) Dziwuja sie...	guchymu
Cel. l. mn. r. mos. (jakim?) Dziwuja sie...	guchym
Cel. l. mn. r. nmos. (jakim?) Dziwuja sie...	guchym
Bier. l. poj. r. mżyw. (jakigo?) Widza...	guchego
Bier. l. poj. r. mnżyw. (jaki? Widza...	guchy
Bier. l. poj. r. ż. (jako?) Widza..	gucho
Bier. l. poj. r. n. (jaki?) Widza...	guche
Bier. l mn. r. mos. (jakich?) Widza...	guchych
Bier. l. mn r. nmos. (jaki?) Widza...	guche
Narz. l. poj. r. m. (jakim?) Asza sie...	guchym
Narz. l. poj. r. ż. (jakom?) Asza sie...	guchōm
Narz. l. poj. r. n. (jakim?) Asza sie...	guchym
Narz. l. mn. r. mos. (jakimi?) Asza sie...	guchymi
Narz. l. mn. r. nmos. (jakimi?) Asza sie...	guchymi
Msc. l. poj. r. m. (jakim?) Je żech we...	guchym
Msc. l. poj. r. ż. (jakij?) Je żech we..	guchej
Msc. l. poj. r. n. (jakim?) Je żech we...	guchym
Msc. l. mn. r. mos. (jakich?) Je żech we...	guchych
Msc. l. mn. r. nmos. (jakich?) Je żech we...	guchych
Wołacz. l. poj. r. m. Ty...	guchy
Wołacz. l. poj. r. ż. Ty...	gucho
Wołacz. l. poj. r. n. Ty...	guche
Wołacz. l. mn. r. mos. Wy...	gusi; guche
Wołacz. l. mn. r. nmos. Wy...	guche
stop. wyższy przymiotn..	guchszy
przysłówek (jak? jako?)	gucho

 

Tyś je guchy, niy słyszysz, jak cie wołōm?

Dyć, ta muzyka by i guchego ruszyła. Wejź a to przicisz.

Warciyj sie dogodosz z guchym, jak ze gupim.