gymba – twarz, usta (pol.)
| Rodzaj | ż. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | gymba |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | gymby |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | gymbie |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | gymba |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | gymbōm |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | gymbie |
| Wołacz l. poj. Ty… | gymbo |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | gymby |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | gymbōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | gymbōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | gymby |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | gymbami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | gymbach |
| Wołacz l. mn. Wy… | gymby |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
SI: Jak byś sie niy była ôdezwala, to bych cie niy poznała po gymbie.
PL: Gdybyś się nie odezwała, to bym cię nie poznała z twarzy.
SI: Umyj se gymba, bo mosz zmazano.
PL: Umyj sobie twarz, bo masz brudną.
SI: Zawrzij gymba, bo je zimny wiater i bydziesz choro.
PL: Zamknij usta, bo jest zimny wiatr i będziesz chora.