hynkel – uchwyt siatki, wiadra (pol.)
| Rodzaj | mnżyw. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | hynkel |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | hynkla |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | hynklowi |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | hynkel |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | hynklym |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | hynklu |
| Wołacz l. poj. Ty… | hynklu |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | hynkle |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | hynkli; hynklōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | hynklōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | hynkle |
| Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się… | hynklami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | hynklach |
| Wołacz l. mn. Wy… | hynkle |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
SI: Już żech myślała, że tego towaru niy dōniesa, bo mi sie urwoł hynkel we siatce.
PL: Już myślałam, że tego towaru nie doniosę, bo mi się zerwało ucho w torbie.
SI: Utopiōł żech kibel we studni, bo sie hynkel ôdepiōn. Trza bydzie go fojerhokym wyciōngnyć.
PL: Zatopiłem wiadro w studni, bo się uchwyt odczepił. Trzeba będzie go bosakiem wyłowić.