kokot

kokot – kogut (pol.); der Hahn (ger.); kohout (cze.); kohút (svk.); rooster (eng.)

Rodzajmżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…kokot
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…kokota
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kokotowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…kokota
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...kokotym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…kokocie
Wołacz l. poj. Ty…kokocie
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…kokoty
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…kokotōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kokotōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…kokoty
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…kokotami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…kokotach
Wołacz l. mn. Wy…kokoty
Przimiotnik (jaki? czyj?)kokoci

 

SI: Trza zabić kokota na niedziela. Jedyn nōm styknie na zima.

PL: Trzeba ubić koguta na niedzielę. Jeden nam wystarczy zimą.

 

SI: Dej se pozōr, bo tyn kokot dziubie.

PL: Uważaj, bo ten kogut dziobie.

 

SI: Tymu kokotowi trza ustrzignyć krzidło, co niy bydzie przefurgowoł bez płot.

PL: Temu kogutowi trzeba obciąć pióra w skrzydle, żeby nie przefruwał przez płot.

Podej dalij…