kopa

kopa – kopa, stóg (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…kopa
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…kopy
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kopie
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…kopa
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...kopōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…kopie
Wołacz l. poj. Ty…kopo
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…kopy
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…kopōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kopōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…kopy
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…kopami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…kopach
Wołacz l. mn. Wy…kopy
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

POL: „duża” kopa, stōg siana, słomy, w odróżnieniu od „małej” kopki.

 

SI: Dzisiej już te siano poskłodōmy do dwōch kopów.

PL: Dzisiaj poskładamy już to siano do dwóch kop.

 

SI: Ale żeś poskłodoł kopa, hned wiynkszo, jak stodoła.

PL: Ale poskładałeś kopę, prawie większą niż stodoła.

 

SI: Bydymy kludzić te siano prosto z kopōw.

PL: Będziemy zwozić to siano wprost z kop.

Podej dalij…