kufka – kubek, kufel (pol.)
| Rodzaj | ż. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | kufka |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | kufki |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | kufce |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | kufka |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | kufkōm |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | kufce |
| Wołacz l. poj. Ty… | kufko |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | kufki |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | kufek; kufkōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | kufkōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | kufki |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | kufkami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | kufkach |
| Wołacz l. mn. Wy… | kufki |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
POL: szklany kubek z grubego szkła.
SI: Chcesz te piwo we flaszce, abo we kufce?
PL: Chcesz to piwo w butelce, albo w kuflu?
SI: Sam mosz kufka na te piwo.
PL: Tutaj masz kufel na piwo.
SI: Tam we byfyju mosz kufki.
PL: Tam w kredensie masz kubki.
SI: Wejź se kufka, to ci dōm skosztować tego swojskigo wina.
PL: Weź sobie kufel, to ci dam spróbować tego swojskiego wina.