kympa, kympka

kympa, kympka  – pagórek, wzgórze, wzniesienie (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…kympa, kympka
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…kympy, kympki
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kympie. kympce
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…kympa. kympka
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...kympōm, kympkōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…kympie, kympce
Wołacz l. poj. Ty…kympo, kympko
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…kympy, kympki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…kympōw, kympkōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kympōm, kympkōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…kympy, kympki
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…kympami, kympkami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…kympach, kympkach
Wołacz l. mn. Wy…kympy, kympki
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Pōdź se pozjyżdżōmy na sōnkach z tej kympki.

PL: Chodź, pozjeżdżamy sobie na sankach z tego pagórka.

 

SI: Ta chałupa bioło, tam na kympie.

PL: Ten dom biały, tam na wzgórzu.

 

SI: Ale żech sie zafuczała pod ta kympa.

PL: Ale się zadyszałam pod tę górkę.

 

Podej dalij…