libsta – narzeczona (pol.)
| Rodzaj | ż. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | libsta |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | libsty |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | libście |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | libsta |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | libstōm |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | libście |
| Wołacz l. poj. Ty… | libsto |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | libsty |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | libstōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | libstōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | libsty |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | libstami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | libstach |
| Wołacz l. mn. Wy… | libsty |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
SI: Zeflik idzie dzisiej z libstōm do kina.
PL: Józik idzie dzisiaj z narzeczoną do kina.
SI: Fridek z Gyniōm czakajōm aż synek znojdzie se jako libsta.
PL: Alfred z Eugenią czekają, aż syn znajdzie sobie jakąś narzeczoną.
SI: Francik niy mo listy, bezto niy chce iś na muzyka.
PL: Franek nie ma narzeczonej, dlatago nie chce iść na zabawę.