łokeć

łokeć – łokieć (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…łokeć
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…łokcia
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…łokciowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…łokeć
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...łokciym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…łokciu
Wołacz l. poj. Ty…łokciu
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…łokcie
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…łokciōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…łokciōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…łokcie
Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się…łokciami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…łokciach
Wołacz l. mn. Wy…łokcie
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Kaj żeś to zaś wytargoł tako dziura na tym łokciu?

PL: Gdzie to znowu wyrwałeś taką dziurę na tym łokciu?

 

SI: Cōż to mosz te łokcie taki poôdziyrane?

PL: Cóż to masz te łokcie takie poranione?

 

SI: Chyba bydzie na deszcz, bo mie tak tyn łokeć boli.

PL: Chyba spadnie deszcz, bo mnie tak ten łokieć boli.

 

Podej dalij…