mularka – murarstwo (pol.)
| Rodzaj | ż. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | mularka |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | mularki |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | mularce |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | mularka |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | mularkōm |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | mularce |
| Wołacz l. poj. Ty… | mularko |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | - |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | - |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | - |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | - |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | - |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | - |
| Wołacz l. mn. Wy | - |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
POL: zawód, zajęcie murarza.
SI: Z mularki bych niy wyżōł, tōż musioł żech iś na gruba.
PL: Z murarstwa bym nie wyżył, więc musiałem iść na kopalnię.
SI: Dej pozōr, co sie niy rozpijesz przi tej mularce.
PL: Uważaj, żeby się nie rozpić przy tym murarstwie.