ôstuda – kłótnia, sprzeczka (pol.)
| Rodzaj | ż. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | ôstuda |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | ôstudy |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | ôstudzie |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | ôstuda |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | ôstudōm |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | ôstudzie |
| Wołacz l. poj. Ty… | ôstudo |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | ôstudy |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | ôstudōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | ôstudōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | ôstudy |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | ôstudami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | ôstudach |
| Wołacz l. mn. Wy… | ôstudy |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
SI: Niy puś tej kozy sōmsiadowi do ćwikle, co zaś ôstudy niy narobisz.
PL: Nie wpuść tej kozy sąsiadowi w buraki, żeby znowu nie narobić kłótni.
SI: Sōmsiadka prziszła se z ôstudōm, że ji chodzicie na zegroda na jabka na raps.
PL: Sąsiadka przyszła z kłótnią, że jej chodzicie do ogrodu jabłka kraść.
SI: Ôna dycko narobi ôstudy, a z żodnym się niy dogodo.
PL: Ona zawsze narobi kłótni, a z nikim się nie zgodzi.