pora – para, dwie sztuki (pol.)
| Rodzaj | ż. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | pora |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | pory |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | porze |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | pora |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | porōm |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | porze |
| Wołacz l. poj. Ty… | poro |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | pory |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | porōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | porōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | pory |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | porami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | porach |
| Wołacz l. mn. Wy… | pory |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
POL: para, jako dwie sztuki, np. para butōw, para rękawiczek, skarpet, para oczu, para rąk
SI: Dyć te fuzekle mosz niy do pory, czy ty tego niy widzisz?
PL: Przecież te skarpety masz nie do pary, czy tego nie widzisz?
SI: Musi być jakiś weseli dzisiej, bo praje młodo pora jechała.
PL: Musi być jakieś wesele dzisiaj, bo właśnie właśnie młoda para jechała.
SI: Jo mōm dwie pory strzewikōw, tōż te jedne mogōm sie suszyć, a puda w drugich.
PL: Ja mam dwie pary butów, więc te jedne mogą się suszyć, a pójdę w drugich.