szmak – smak
| Rodzaj | mnżyw. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | szmak |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | szmak |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | szmakowi |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | szmak |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | szmakym |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | szmaku |
| Wołacz l. poj. Ty… | szmaku |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | szmaki |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | szmakōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | szmakōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | szmaki |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | szmakami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | szmak |
| Wołacz l. mn. Wy… | szmak |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
SI: Musicie se kożdy sōm doprawić ta zupa, bo kożdy mo inkszy szmak.
PL: Musicie sobie każdy samemu doprawić tę zupę, bo każdy ma inny smak.
SI: Jo dzisiej niy mōm szmaku, bo żech wczora trocha popiōł.
PL: Ja dzisiaj nie mam smaku, bo wczoraj trochę wypiłem.
SI: Te pozimki sōm jakiś taki bez szmaku, choćby sztuczne.
PL: Te truskawki są jakieś takie bez smaku, jakby sztuczne.