sztyngel

sztyngel – łodyga (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…sztyngel
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…sztyngla
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…sztynglowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…sztyngel
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...sztynglym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…sztynglu
Wołacz l. poj. Ty…sztynglu
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…sztyngle
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…sztyngli; sztynglōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…sztynglōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…sztyngle
Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się…sztynglami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…sztynglach
Wołacz l. mn. Wy…sztyngle
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Kaj żeś to te kwiotki ôtrzōns, żeś same sztyngle dudōm prziniōs.

PL: Gdzie to te kwiaty otrząsłeś, że same łodygi przyniosłeś do domu.

 

SI: Trza te tōmaty powiōnzać ku  jakim patykōm, bo sie te sztyngle połōmiōm.

PL: Trzeba te pomidory przywiązać do jakich podpórek, bo się te łodygi połamią,

 

SI: Prziniyś mi sam pora tulpōw do wazōna, ale coby miały taki dłōgsze sztyngle.

PL: Przynieś mi tutaj kilka tulipanów do wazonu, tylko żeby miały takie dłuższe łodygi.

 

 

Podej dalij…