zowiść – zazdrość (pol.)
| Rodzaj | ż. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | zowiść |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | zowiści |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | zowiści |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | zowiść |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | zowiściōm |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | zowiści |
| Wołacz l. poj. Ty… | zowiścio |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | zowiści |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | zowiściōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | zowiściōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | zowiści |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | zowiściami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | zowiściach |
| Wołacz l. mn. Wy… | zowiści |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | zowistny |
SI: Skōnd sie biere tela zowiści na świecie, że jedyn drugigo poradzi przebōś nożym?
PL: Skąd bierze się tyle zazdrowci na świecie, że jeden drugiego potrafi dźgnąć nożem?
SI: Ôn z tej zowiści przestoł sie z nim kamracić a już pora lot ze sobōm niy godajōm.
PL: On z tej zazdrości przestał się z nim przyjaźnić i już parę lat nie rozmawiają z sobą.