głowoczyć (sie) – męczyć nieświadomie w czasie zabawy (pol.)
| bezokolicznik | głowoczyć |
|---|---|
| aspekt | niedok. |
| cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 1. | głowocza |
| cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 2. | głowoczysz |
| cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 3. | głowoczy |
| cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 1. | głowoczymy |
| cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 2. | głowoczycie |
| cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 3. | głowoczōm |
| cz. przesz. l. poj. 1. os. r. m. | głowoczōł żech |
| cz. przesz. l. poj. 2. os. r. m. | głowoczōł żeś |
| cz. przesz. l. poj. 3. os. r. m. | głowoczōł |
| cz. przesz. l. mn. 1. os. r. mos. | głowoczyli my |
| cz. przesz. l. mn. 2. os. r.mos. | głowoczyliście; żeście głowoczyli |
| cz. przesz. l. mn. 3. os. r. mos. | głowoczyli |
| cz. przesz. l. poj. 1. os. r. ż. | głowoczyła żech; głowoczyłach; żech głowoczyła |
| cz. przesz. l. poj. 2. os. r. ż. | głowoczyła żeś; głowoczyłaś; żeś głowoczyła |
| cz. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. | głowoczyła |
| cz. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos.. | głowoczyły my; my głowoczyły |
| cz. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. | głowoczyłyście; żeście głowoczyły |
| cz. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. | głowoczyły |
| cz. przesz. l. poj. 1. os. r. n. | głowoczyło żech; żech głowoczyło |
| cz. przesz. l. poj. 2. os. r. n. | głowoczyło żeś; żeś głowoczyło |
| cz. przesz. l. poj. 3. os. r. n. | głowoczyło |
| cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. m. | bōł żech głowoczōł |
| cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. m. | bōł żeś głowoczōł |
| cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. m. | bōł głowoczōł |
| cz. zaprzesz. l. mn. 1.os. r mos. | byli my głowoczyli |
| cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. mos. | byliście głowoczyli |
| cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. mos. | byli głowoczyli |
| cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. ż. | była żech głowoczyła |
| cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. ż. | była żeś głowoczyła |
| cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. ż. | była głowoczyła |
| cz. zaprzesz. l. mn. 1. os. r. nmos. | były my głowoczyły |
| cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. nmos. | byłyście głowoczyły |
| cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. nmos. | były głowoczyły |
| cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. n. | było żech głowoczyło |
| cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. n. | było żeś głowoczyło |
| cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. n. | było głowoczyło |
| tr. rozk. l. poj. 2. os. . | głowocz |
| tr. rozk. l. poj 3. os. | niech głowoczy |
| tr. rozk. l. mn. 1. os. | - |
| tr. rozk. l. mn. 2. os. | głowoczcie |
| tr. rozk. l. mn. 3. os. | niech głowoczōm |
| tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. m. | głowoczōł bych |
| tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. m. | głowoczōł byś |
| tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. m. | głowoczōł by |
| tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos. | głowoczyli by my |
| tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. mos. | głowoczyli byście |
| tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. mos. | głowoczyli by |
| tr. przyp. ter. l. poj, 1. os. r. ż. | głowoczyła bych |
| tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. ż. | głowoczyła byś |
| tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. ż. | głowoczyła by |
| tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos. | głowoczyły by my |
| tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. nmos. | głowoczyły byście |
| tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. nmos. | głowoczyły by |
| tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. n. | głowoczyło bych |
| tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. n. | głowoczyło byś |
| tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. l. poj. r. n. | głowoczyło by |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. m. | bōł bych głowoczōł |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. m. | bōł byś głowoczōł |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. m. | bōł by głowoczōł |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. mos. | byli by my głowoczyli |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. mos. | byli byście głowoczyli |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. mos. | byli by głowoczyli |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. ż. | była bych głowoczyła |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. ż. | była byś głowoczyła |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. | była by głowoczyła |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos. | były by my głowoczyły |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. | były byście głowoczyły |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. | były by głowoczyły |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. n. | było bych głowoczyło |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. n. | było byś głowoczyło |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. n. | było by głowoczyło |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. m. | byda głowoczōł |
| cz. przysz. złoż l. poj. 2. os. r. m. | bydziesz głowoczōł |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. m. | bydzie głowoczōł |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. mos. | bydymy głowoczyli; bydymy głowoczyć |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. mos. | bydziecie głowoczyli; bydziecie głowoczyć |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. mos. | bydōm głowoczyli; bydōm głowoczyć |
| cz. przysz. złoż. l. poj 1. os. r. ż. | byda głowoczyła; byda głowoczyć |
| cz. przysz. złoż. l.poj. 2. os. r. ż. | bydziesz głowoczyła; bydziesz głowoczyć |
| cz. przysz. złoz. l. poj. 3. os. r. ż. | bydzie głowoczyła; bydzie głowoczyć |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. nmos. | bydymy głowoczyły; bydymy głowoczyć |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. nmos. | bydziecie głowoczyły; bydziecie głowoczyć |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. nmos. | bydōm głowoczyły; bydōm głowoczyć |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. n. | byda głowoczyło; byda głowoczyć |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 2. os. r. n. | bydziesz głowoczyło; bydziesz głowoczyć |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. n. | bydzie głowoczyło; bydzie głowoczyć |
| imies. przym. czynny | - |
| imies. przym. bierny | głowoczōny |
| rzeczownik odczasown. | głowoczyni |
POL: męczyć nieświadomie w czasie zabawy, nie zdając sobie sprawy ze swojej przewagi fizycznej, Dzeicko może, ściskać, gonić małego kotka, kurczątko, kot może złowiona mysz wypuszczać i łapać ponownie, głowoczyć ją.
Kery zaś tego psa puściōł miyndzy kury? Niy widzicie, jak ôn ich głowoczy.
Dyć niy puszczej tego wilczura ku tymu pudelkowi, bo ôn sie chce z nim gōnić, a go głowoczy.
Niy dowej tej dziołsze tych kurzōnt, bo ôna ich ścisko, a ich głowoczy.