styrkać (sie) – wkładać, wtrącać się (pol.)
| bezokolicznik | styrkać |
|---|---|
| aspekt | niedok. |
| cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 1. | styrkōm |
| cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 2. | styrkosz |
| cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 3. | styrko |
| cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 1. | styrkōmy |
| cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 2. | styrkocie |
| cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 3. | styrkajōm |
| cz. przesz. l. poj. 1. os. r. m. | styrkoł żech |
| cz. przesz. l. poj. 2. os. r. m. | styrkoł żeś |
| cz. przesz. l. poj. 3. os. r. m. | styrkoł |
| cz. przesz. l. mn. 1. os. r. mos. | styrkali my |
| cz. przesz. l. mn. 2. os. r.mos. | styrkaliście; żeście styrkali |
| cz. przesz. l. mn. 3. os. r. mos. | styrkali |
| cz. przesz. l. poj. 1. os. r. ż. | styrkała żech; styrkałach; żech styrkała |
| cz. przesz. l. poj. 2. os. r. ż. | styrkała żeś; styrkałaś; żeś styrkała |
| cz. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. | styrkała |
| cz. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos.. | styrkały my; my styrkały |
| cz. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. | styrkałyście; żeście styrkały |
| cz. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. | styrkały |
| cz. przesz. l. poj. 1. os. r. n. | styrkało żech; żech styrkało |
| cz. przesz. l. poj. 2. os. r. n. | styrkało żeś; żeś styrkało |
| cz. przesz. l. poj. 3. os. r. n. | styrkało |
| cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. m. | bōł żech styrkoł |
| cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. m. | bōł żeś styrkoł |
| cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. m. | bōł styrkoł |
| cz. zaprzesz. l. mn. 1.os. r mos. | byli my styrkali |
| cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. mos. | byliście styrkali |
| cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. mos. | byli styrkali |
| cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. ż. | była żech styrkała |
| cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. ż. | była żeś styrkała |
| cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. ż. | była styrkała |
| cz. zaprzesz. l. mn. 1. os. r. nmos. | były my styrkały |
| cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. nmos. | byłyście styrkały |
| cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. nmos. | były styrkały |
| cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. n. | było żech styrkało |
| cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. n. | było żeś styrkało |
| cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. n. | było styrkało |
| tr. rozk. l. poj. 2. os. . | styrkej |
| tr. rozk. l. poj 3. os. | niech styrko |
| tr. rozk. l. mn. 1. os. | - |
| tr. rozk. l. mn. 2. os. | styrkejcie |
| tr. rozk. l. mn. 3. os. | niech styrkajōm |
| tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. m. | styrkoł bych |
| tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. m. | styrkoł byś |
| tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. m. | styrkoł by |
| tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos. | styrkali by my |
| tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. mos. | styrkali byście |
| tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. mos. | styrkali by |
| tr. przyp. ter. l. poj, 1. os. r. ż. | styrkała bych |
| tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. ż. | styrkała byś |
| tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. ż. | styrkała by |
| tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. nmos. | styrkały by my |
| tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. nmos. | styrkały byście |
| tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. nmos. | styrkały by |
| tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. n. | styrkało bych |
| tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. n. | styrkało byś |
| tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. l. poj. r. n. | styrkało by |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. m. | bōł bych styrkoł |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. m. | bōł byś styrkoł |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. m. | bōł by styrkoł |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. mos. | byli by my styrkali |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. mos. | byli byście styrkali |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. mos. | byli by styrkali |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. ż. | była bych styrkała |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. ż. | była byś styrkała |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. | była by styrkała |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos. | były by my styrkały |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. | były byście styrkały |
| tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. | były by styrkały |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. n. | było bych styrkało |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. n. | było byś styrkało |
| tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. n. | było by styrkało |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. m. | byda styrkoł |
| cz. przysz. złoż l. poj. 2. os. r. m. | bydziesz styrkoł |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. m. | bydzie styrkoł |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. mos. | bydymy styrkali; bydymy styrkać |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. mos. | bydziecie styrkali; bydziecie styrkać |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. mos. | bydōm styrkali; bydōm styrkać |
| cz. przysz. złoż. l. poj 1. os. r. ż. | byda styrkała; byda styrkać |
| cz. przysz. złoż. l.poj. 2. os. r. ż. | bydziesz styrkała; bydziesz styrkać |
| cz. przysz. złoz. l. poj. 3. os. r. ż. | bydzie styrkała; bydzie styrkać |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. nmos. | bydymy styrkały; bydymy styrkać |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. nmos. | bydziecie styrkały; bydziecie styrkać |
| cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. nmos. | bydōm styrkały; bydōm styrkać |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. n. | byda styrkało: byda styrkać |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 2. os. r. n. | bydziesz styrkało; bydziesz styrkać |
| cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. n. | bydzie styrkało; bydzie styrkać |
| imies. przym. czynny | - |
| imies. przym. bierny | styrkany |
| rzeczownik odczasown. | styrkani |
POL: (1) styrkać – wkładać, np.: wtyczkę el. do gniazdka, klucz do dziurki, nitkę do igły; (2) styrkać sie – wtrącać się do rozmowy, do czyichś spraw.
Cōż ty sie tam styrkosz miyndzy nich, dyć ôni sie muszōm sami dogodać.
Dej mi tyn klucz, bo już go pōł godziny styrkosz, a niy poradzisz cylnyć.
Jo rada szyja, ale niy poradza styrkać nici do jegły, bo niy widza.