sztwiōrka

sztwiōrka – czwórka (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…sztwiōrka
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…sztwiōrki
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…sztwiōrce
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…sztwiōrka
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...sztwiōrkōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…sztwiōrce
Wołacz l. poj. Ty…sztwiōrko
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…sztwiōrki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…sztwiōrek; sztwiōrkōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…sztwiōrkōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…sztwiōrki
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…sztwiōrkami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…sztwiōrkach
Wołacz l. mn. Wy…sztwiōrki
Przimiotnik (jaki? czyj?)sztwiōrkowy

 

SI: Mosz szrubka sztwiōrka? Takich małych niy mōm.

PL: Masz śróbkę czwórkę? Takich małych nie mam.

 

SI: Jedź na sztwiōrce, to styknie, niy trza ciepać piōntki.

PL: Jedź na czwórce, to wystarczy, nie trzeba wrzucać piątki.

 

 

 

Podej dalij…