zielozko

zielozko – żelazko (pol.);  das Bügeleisen (ger.)

Rodzajn.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…zielozko
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…zielozka
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…zielozku
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…zielozko
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...zielozkym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…zielozku
Wołacz l. poj. Ty…zielozko
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…zielozka
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…zielozkōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…zielozkōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…zielozka
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…zielozkami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…zielozkach
Wołacz l. mn. Wy…zielozka
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

POL: żelazko do prasowania

 

SI: Niy mosz te zielozko za gorki? Aż mi niy spolisz tego  klajda.

PL: Nie masz to żelazko za gorące? Żebyś mi nie spaliła tej sukni.

 

SI: Dej pozōr, aż sie na tym zielozku niy spolisz.

PL: Uważaj, żeby się nie sparzyć tym żelezkiem.

 

SI: Wyciōngła żeś te zielozko ze sztrōmu, jak żeś skōnczyła biglować?

PL: Wyłączyłaś to żelazko z prądu, kiedy skończyłaś prasować?

 

 

Podej dalij…