rozbiyrać

rozbiyrać (sie) – demontować, burzyć (pol.)

bezokolicznik	rozbiyrać
aspekt	niedok.
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 1.	rozbiyrōm
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 2.	rozbiyrosz
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 3.	rozbiyro
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 1.	rozbiyrōmy
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 2.	rozbiyrocie
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 3.	rozbiyrajōm
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. m.	rozbiyroł żech
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. m.	rozbiyroł żeś
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. m.	rozbiyroł
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.	rozbiyrali my
cz. przesz. l. mn. 2. os. r.mos.	rozbiyraliście; żeście rozbiyrali
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.	rozbiyrali
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.	rozbiyrała żech; rozbiyrałach; żech rozbiyrała
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.	rozbiyrała żeś; rozbiyrałaś; żeś rozbiyrała
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. ż.	rozbiyrała
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos..	rozbiyrały my; my rozbiyrały
cz. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos.	rozbiyrałyście; żeście rozbiyrały
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos.	rozbiyrały
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. n.	rozbiyrało żech; żech rozbiyrało
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. n.	rozbiyrało żeś; żeś rozbiyrało
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. n.	rozbiyrało
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. m.	bōł żech rozbiyroł
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. m.	bōł żeś rozbiyroł
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. m.	bōł rozbiyroł
cz. zaprzesz. l. mn. 1.os. r mos.	byli my rozbiyrali
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. mos.	byliście rozbiyrali
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. mos.	byli rozbiyrali
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. ż.	była żech rozbiyrała
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. ż.	była żeś rozbiyrała
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. ż.	była rozbiyrała
cz. zaprzesz. l. mn. 1. os. r. nmos.	były my rozbiyrały
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. nmos.	byłyście rozbiyrały
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. nmos.	były rozbiyrały
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. n.	było żech rozbiyrało
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. n.	było żeś rozbiyrało
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. n.	było rozbiyrało
tr. rozk. l. poj. 2. os. .	rozbiyrej
tr. rozk. l. poj 3. os.	niech rozbiyro
tr. rozk. l. mn. 1. os.	-
tr. rozk. l. mn. 2. os.	rozbiyrejcie
tr. rozk. l. mn. 3. os.	niech rozbiyrajōm
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. m.	rozbiyroł bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. m.	rozbiyroł byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. m.	rozbiyroł by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos.	rozbiyrali by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. mos.	rozbiyrali byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. mos.	rozbiyrali by
tr. przyp. ter. l. poj, 1. os. r. ż.	rozbiyrała bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. ż.	rozbiyrała byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. ż.	rozbiyrała by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos.	rozbiyrały by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. nmos.	rozbiyrały byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. nmos.	rozbiyrały by
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. n.	rozbiyrało bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. n.	rozbiyrało byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. l. poj. r. n.	rozbiyrało by
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. m.	bōł bych rozbiyroł
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. m.	bōł byś rozbiyroł
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. m.	bōł by rozbiyroł
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.	byli by my rozbiyrali
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. mos.	byli byście rozbiyrali
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.	byli by rozbiyrali
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.	była bych rozbiyrała
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.	była byś rozbiyrała
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. ż.	była by rozbiyrała
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos.	były by my rozbiyrały
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos.	były byście rozbiyrały
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos.	były by rozbiyrały
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. n.	było bych rozbiyrało
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. n.	było byś rozbiyrało
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. n.	było by rozbiyrało
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. m.	byda rozbiyroł
cz. przysz. złoż l. poj. 2. os. r. m.	bydziesz rozbiyroł
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. m.	bydzie rozbiyroł
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. mos.	bydymy rozbiyrali; bydymy rozbiyrać
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. mos.	bydziecie rozbiyrali; bydziecie rozbiyrać
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. mos.	bydōm rozbiyrali; bydōm rozbiyrać
cz. przysz. złoż. l. poj 1. os. r. ż.	byda rozbiyrała; byda rozbiyrać
cz. przysz. złoż. l.poj. 2. os. r. ż.	bydziesz rozbiyrała; bydziesz rozbiyrać
cz. przysz. złoz. l. poj. 3. os. r. ż.	bydzie rozbiyrała; bydzie rozbiyrać
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. nmos.	bydymy rozbiyrały; bydymy rozbiyrać
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. nmos.	bydziecie rozbiyrały; bydziecie rozbiyrać
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. nmos.	bydōm rozbiyrały; bydōm rozbiyrać
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. n.	byda rozbiyrało; byda rozbiyrać
cz. przysz. złoż. l. poj. 2. os. r. n.	bydziesz rozbiyrało; bydziesz rozbiyrać
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. n.	bydzie rozbiyrało; bydzie rozbiyrać
imies. przym. czynny	-
imies. przym. bierny	rozbiyrany
rzeczownik odczasown.	rozbiyrani

Rybnik
POL: (1) demontować, rozbierać na części; (2) burzyć, wyburzać jakiś obiekt budowlany.
UWAGA: ubrania można „seblykać” a buty „sebuwać”, nie „rozbierać”

SI: Bezmała latoś majōm rozbiyrać sam tyn stary most, a bydōm stawiać nowy.
PL: Podobno w tym roku mają burzyć tutaj ten stary most i będą wznosić nowy.

SI: Jutro byda rozbiyroł tyn motōr z moplika, tōż możesz prziś mi sie dziwać.
PL: Jutro będę demontował ten silnik z motoroweru, więc możesz przyjść mi się przyglądać.

SI: Ty już rozbiyrej ta bormaszyna, a jo zajada do sklepu po nowe .
SI: Ty demontuj już tę wiertarkę, a ja zajadę do sklepu po nowe łożyska.