miōd – miód (pol.)
| Rodzaj | mnżyw. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | miōd |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | miodu |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | miodowi |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | miōd |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | miodym |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | miodzie |
| Wołacz l. poj. Ty… | miodzie |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | miody |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | miodōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | miodōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | miody |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | miodami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | miodach |
| Wołacz l. mn. Wy… | miody |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | miodowy |
SI: Dej se miodu do tego tyju, to bydziesz mioł lepszy.
PL: Daj sobie miodu do tej herbaty, to będziesz miał lepszą.
SI: Pomazać ci tyn chlyb miodym, abo marmeladōm.
PL: posmarować ci ten chceb miodem, albo marmoladą?
SI: Kej chcesz miodu, to musisz se zōnś do ula.
PL: Jeżeli chcesz miodu, to musisz sobie pójść do ula.