larmo – hałas, wrzawa (pol.)
| Rodzaj | n. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | larmo |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | larma |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | larmu |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | larmo |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | larmym |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | larmie |
| Wołacz l. poj. Ty… | larmo |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | larma |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | larmōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | larmōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | larma |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | larmami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | larmach |
| Wołacz l. mn. Wy… | larma |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |