kilo – kilogram, 1 kg (pol.)
| Rodzaj | n. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | kilo |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | kila |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | kilu |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | kilo |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | kilym |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | kilu |
| Wołacz l. poj. Ty… | kilo |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | kila |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | kilōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | kilōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | kila |
| Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się… | kilami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | kilach |
| Wołacz l. mn. Wy… | kila |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | kilowy |
SI: Nosza już na świynta ze sklepu po kilu mōnki, bo wiyncyj niy uniesa.
PL: Noszę już na święta ze sklepu po kilogramie mąki, bo więcej nie uniosę.
SI: Coś to zabiōł za kilowego kokotka? Dyć to je taki wiynkszy wrōbel.
PL: Co to zabiłeś za kilogramowego kogucika? Przecież to jest taki większy wróbel.
SI: Pożyczcie nōm kilo cukru, jutro wōm wrōcymy.
PL: Pożyczcie nam kilogram cukru, jutro wam oddamy.