rust

rust – rdza (pol.); der Rost (ger.); rez (cze.); rust (eng.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…rust
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…rustu
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…rustowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…rust
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...rustym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…ruście
Wołacz l. poj. Ty…ruście
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…rusty
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…rustōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…rustōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…rusty
Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się…rustami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…rustach
Wołacz l. mn. Wy…rusty
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Wejź stalbyszta a ôpucuj ta blacha, bo ôna je cało ôd rustu.

PL: Weź szczotkę stalową i wyczyść tę blachę, bo ona jest cała od rdzy.

 

SI: Ôklupej tyn drōt trocha z tego rustu.

PL: Ostukaj ten drut trochę z tej rdzy.

 

SI: Ta fōrtka je calo ôd rustu, trza jōm posztrajchować.

PL: Ta furtka jest cała od rdzy, trzeba ją pomalować.

 

 

Podej dalij…