syndzia

syndzia – sędzia, arbiter (pol.)

Rodzajmos.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…syndzia
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…syndzie
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…syndziowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…syndzie
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...syndziōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…syndziu
Wołacz l. poj. Ty…syndzio
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…syndzie
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…syndziōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…syndziōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…syndziōw
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…sndziami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…syndziach
Wołacz l. mn. Wy…syndzie
Przimiotnik (jaki? czyj?)syndziōw

 

SI: Syndzia wyciōngnōł czerwiōno kartka a wyciepnōł grocza z bojiska.

PL: Sędzia wyjął czerwoną kartkę i wyrzucił zawodnika z boiska.

 

SI: Kibice zaczły ciepać na syndzie, tōż musioł uciekać z bojiska.

PL: Kibice zaczęli rzucać na sędziego, więc musiał uciekać z boiska.

 

SI: Syndzia gwizdnōł a pokozoł na elwer.

PL: Sędzia zagwizdał i wskazał na rzut karny.

 

 

 

Podej dalij…