kłōnk

kłōnk – nać, natka (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…kłōnk
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…kłōnka
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kłōnkowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…kłōnk
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...kłōnkym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…kłōnku
Wołacz l. poj. Ty…kłōnku
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…kłōnki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…kłōnkōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kłōnkōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…kłōnki
Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się…kłōnkami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…kłōnkach
Wołacz l. mn. Wy…kłōnki
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Piyrwej kłōnki z kartofli polyło sie na polu a we fojerze piykło sie kartofle.

PL: Dawniej nacie z ziemniaków paliło się na polu a w ognisku piekło się ziemniaki.

 

SI: Co to je za tabaka, dyć sam sōm same kłōnki.

PL: Co to jest za tytoń, przecież tutaj są same nacie.

 

SI: Kłōnki we kartoflach uschły, tōż trza kopać.

PL: Nacie w ziemniakach uschły, więc trzeba je kopać.

 

 

Podej dalij…