prask

prask – ścisk, tłok (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…prask
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…prasku
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…praskowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…prask
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...praskym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…prasku
Wołacz l. poj. Ty…prasku
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…praski
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…praskōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…praskōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…praski
Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się…praskami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…praskach
Wołacz l. mn. Wy…praski
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Wejź tego synka na rynce, bo go sam zadepcōm w tym prasku.

PL: Weź tego chłopaka na ręce, bo go tutaj zadepczą w tym tłoku.

 

SI: Jo musza wylyź na dwōr, bo sie sam udusza w tym prasku.

PL: Ja musze wyjść na zewnątrz, bo się tutaj uduszę w tym ścisku.

 

SI: Sam je taki prask, bo te ryby na świynta sōm ô piōntka łacniejsze, jak kaj indziyj.

PL: Tutaj jest taki ścisk, bo te ryby na święta są o 50 groszy tańsze, niż gdzie indziej.

Podej dalij…