ucho – ucho (pol.)
| Rodzaj | n. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | ucho |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | ucha |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | uchu |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | ucho |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | uchym |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | uszach |
| Wołacz l. poj. Ty… | ucho |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | uszy |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | uszy; uszōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | uszōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | uszy |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | uszami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | uszach |
| Wołacz l. mn. Wy… | uszy |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
POL: (1) narząd słuchu; (2) część garnka, dzbanka, pokrywki, do uchwycenia, uchwyt.
SI: Chcieli my ji kupić załuśniczki, ale ôna niy chce se dać uszōw przeżgać.
PL: Chcieliśmy jej kupić kolczyki, ale ona nie chce dać sobie przekłuć uszu.
SI: Umyj se uszy, kej niy słyszysz.
PL: umyj sobie uszy, jeżli nie słyszysz.
SI: Dej pozōr, bo te uszy w tym garcu bydōm gorki.
PL: Uważaj, bo te ucha w tym garnku będą gorące.