patyk – cienkie drewienko, gałązka (pol.)
| Rodzaj | mnżyw. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | patyk |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | patyka |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | patykowi |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | patyk |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | patykym |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | patyku |
| Wołacz l. poj. Ty… | patyku |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | patyki |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | patykōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | patykōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | patyki |
| Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się… | patykami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | patykach |
| Wołacz l. mn. Wy… | patyki |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
SI: Nabiyrej trocha patykōw na fojera.
PL: Nazbieraj trochę drewna na ognisko.
SI: Prziniyś mi trocha patykōw na grzōndka z grochym.
PL: Przynieś mi trochę drewnianych gałązek na grządkę z grchem.
SI: Kożdy grzibiorz nosi patyk w gości.
PL: Każdy grzybiarz nosi kij w ręku.