klapa

klapa – wieko, pokrywa (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…klapa
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…klapy
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…klapie
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…klapa
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...klapōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…klapie
Wołacz l. poj. Ty…klapo
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…klapy
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…klapōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…klapōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…klapy
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…klapami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…klapach
Wołacz l. mn. Wy…klapy
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Zawrzij ta klapa ze studnie, co tam kery niy wleci.

PL: Zamknij tę pokrywę od studni, żeby tam ktoś nie wpadł.

 

SI: Prziwiōnż dobrze ta klapa na dachu, co jōm wiater niy porwie.

PL: Przywiąż dobrze tę pokrywę od włazu na dachu, żeby jej wiatr nie porwał.

 

SI: Tam, pod tōm klapōm, sōm schody do pywnice.

PL: Tam, pod tą pokrywą, są schody do piwnicy.

Podej dalij…