dych

dych – oddech (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…dych
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…dychu
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…dychowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…dych
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...dychym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…dychu
Wołacz l. poj. Ty…dychu
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…dychy
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…dychōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…dychōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…dychy
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…dychami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…dychach
Wołacz l. mn. Wy…dychy
Przimiotnik (jaki? czyj?)dychowy

 

SI: Kaj tam chcesz lyś do tego smrodu? Dwa dycy i je po cia.

PL: Gdzi etam chcesz wchodzić do tej trucizny? Dwa oddechy i jest po tobie.

 

SI: Tam leży jakiś chłop. Ty sie podziwej, czy mo dych, a jo zazwōna po sanitarka.

PL: Tam jeży jakiś facet, Ty popatrz, czy ma oddech, a ja zadzwonię po pogotowie.

 

SI: Starko , co sie wōm stało? Mocie jakiś niyrowny dych.

PL: Babciu, co ci się stało? Masz jakiś nierówny oddech.

 

 

Podej dalij…