kruchta

kruchta – zakrystia (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…kruchta
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…kruchty
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kruchcie
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…kruchta
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...kruchtōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…kruchcie
Wołacz l. poj. Ty…kruchto
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…kruchty
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…kruchtōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kruchtōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…kruchty
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…kruchtami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…kruchtach
Wołacz l. mn. Wy…kruchty
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Jo ida warciyj, bo przed mszōm chca jeszcze wlyź z zolyckami do kruchty.

PL: Ja idę szybciej, bo przed mszą chcę jeszcze pójść z wypominkami do zakrystii.

 

SI: Farorz we kruchcie szykujōm sie ku mszy.

PL: Proboszcz w zakrystii przygotouje się do mszy.

 

SI: Po mszy trza doczkać w kościele, aż farorz wlezie do kruchty.

PL: Po mszy trzeba zaczekać w kościele, aż ksiądz wejdzie do zakrystii.

 

Podej dalij…