miech

miech – worek (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…miech
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…miecha
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…miechowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…miech
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...miechym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…miechu
Wołacz l. poj. Ty…miechu
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…miechy
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…miechōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…miechōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…miechy
Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się…miechami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…miechach
Wołacz l. mn. Wy…miechy
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Laduj te kartofle do miechōw, a jo byda ich nosiōł do pywnice.

PL: Ładuj te ziemniaki do waorków, a ja będę je znosił do piwnicy.

 

SI: Brakło mi wōnglo, tōż musioł żech prziwiyź na wartko miech we aucie.

PL: Zabrakło mi węgla, więc musiałem przywieźć na szybko worek samochodem.

 

SI: Nabier tam pszynice z miecha a nasuj kurōm.

PL: Nabierz tam pszenicy do worka i nasyp kurom.

 

 

Podej dalij…