pōmoc – pomoc (pol.)
| Rodzaj | ż. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | pōmoc |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | pōmoce |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | pōmocy |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | pōmoc |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | pōmocōm |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | pōmocy |
| Wołacz l. poj. Ty… | pōmoco |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | pōmoce |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | pōmocōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | pōmocōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | pōmoce |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | pōmocami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | pōmocach |
| Wołacz l. mn. Wy… | pōmoce |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
SI: Baba zawrzyła sie ôtok w łaziynce a niy poradziyła wylyź, tōż musiała wołać do ôjcōw z dołu po pōmoc.
PL: Żona zamkła się ostatnio w łazience i nie potrafiła wyjść, więc musiała wołać do rodziców z dołu po pomoc.
SI: Jakoś baba sam zymdlała, tōż wartko skoczyło sztyrech chłopōw z pōmocōm, a zaczli jōm pamiyntać.
PL: Jakaś kobieta tutaj zemdlałą, więc szybko przybiegło czterech mężczyzn z pomocę, a zaczęli ją cucić.
SI: Panoczku, potrzebuja pōmocy. Pociśniecie mie, bo mi auto zgasło?
PL: Proszę pana, potrzebuję pomocy. Popchnie mnie pan, bo mi samochód zgasł?