pōntnik

pōntnik – pielgrzym (pol.)

Rodzajmos.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…pōntnik
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…pōntnika
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…pōntnikowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…pōntnika
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...pōntnikym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…pōntniku
Wołacz l. poj. Ty…pōntniku
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…pōntniki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…pōntnikōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…pōntnikōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…pōntnikōw
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…pōntnikami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…pōntnikach
Wołacz l. mn. Wy…pōntniki
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Szli sam dzisiej kole nas jakiś pōntniki, a zamias rzykać, to chcieli ôd nas cygareta.

PL: Szli tutaj dzisiaj koło nas jacyś pielgrzymi, a zamaist się modlić, to chcieli od nas papierosa.

 

SI: Kapelōnek pojechoł z pōntnikami do Fatimy, tōż tyn tydziyń niy mōmy katelmusu.

PL: Wikary pojechał z pielgrzymami do Fatimy, więc w tym tygodniu nie mamy religii.

 

Podej dalij…