rōg

rōg – róg (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…rōg
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…roga
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…rogowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…rōg
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...rogym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…rogu
Wołacz l. poj. Ty…rogu
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…rogi
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…rogōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…rogōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…rogi
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…rogami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…rogach
Wołacz l. mn. Wy…rogi
Przimiotnik (jaki? czyj?)rogowy

POL: (1) poroże zwierzęcia rogatego; (2) rōg, rzut rożny w piłce nożnej; (3) rōg domu.

 

SI: Dej pozōr, widzisz jaki tyn kozioł mo rogi, aż cie niy bodnie.

PL: Uważaj, widzisz jakie ten kozioł ma rogi, żeby cię nie pobódł.

 

SI: Deyna strzyloł budy prosto z roga.

PL: Deyna strzelał bramki porsto z rogu.

 

SI: Bramkorz ôdbiōł bal na rōg.

PL: Bramkarz odbił piłkę na rzut rożny.

 

SI: Te koło stoji tam za rogym, tōż idź a se go wejź.

PL: Ten rower stoi tam za rogiem, więc idź i sobie go weź.

 

Podej dalij…