ryczka – niski taboret bez oparcia (pol.)
| Rodzaj | ż. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | ryczka |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | ryczki |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | ryczce |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | ryczka |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | ryczkōm |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | ryczce |
| Wołacz l. poj. Ty… | ryczko |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | ryczki |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | ryczek; ryczkōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | ryczkōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | ryczki |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | ryczkami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | ryczkach |
| Wołacz l. mn. Wy… | ryczki |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
SI: Siednij se na rycze a ôbuj se te trzewiki.
PL: Siądź sobie na taborecik i ubierz sobie te buty.
SI: Mocie sam kaj jako ryczka, cobych se mōg siednyć?
PL: Macie tutaj gdzieś jakiś taborecik, żebym mógł sobe usiąść?
SI: Starziku, siednijcie se na ryczce przi kachloku.
PL: Dziadku, usiądź sobie na taborecie przy piecu kaflowym.