Sztefa, Sztefka – Stefania (pol.)
| Rodzaj | ż. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | Sztefa, Sztefka |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | Sztefy, Sztefki |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | Sztefie, Sztefce |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | Sztefa, Sztefka |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | Sztefōm, Sztefkōm |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | Sztefy, Sztefki |
| Wołacz l. poj. Ty… | Sztefo, Sztefko |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | Sztefy, Sztefki |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | Sztefōw, Sztefkōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | Sztefōm, Sztefkōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | Sztefy, Sztefki |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | Sztefami, Sztefkami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | Sztefach, Sztefkach |
| Wołacz l. mn. Wy… | Sztefy, Sztefki |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
POL: imię żeńskie Stefania. Lokalnie mogą występować różne skrōty iminia (np. Sztefa, Sztefka, Sztefi), jak również jego inne odmiany.
SI: Bezmała ciotka Sztefka sōm we lazarecie, trza by jōm ôdwiydzić.
PL: Podobno ciocia Stefania jest w szpitalu, trzeba by ją nawiedzić.
SI: Przida jutro ze Sztefōm a pōmogymy ci te piyrzi szkubać, bo sama bydziesz to szkubała cołko zima.
PL: Przyjdę jutro ze Stefanią i pomożemy ci to pierze skubać, bo sama będziesz je skubała całą zimę.