topek – nocnik (pol.)
| Rodzaj | mnżyw. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | topek |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | topka |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | topkowi |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | topk |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | topkym |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | topku |
| Wołacz l. poj. Ty… | topku |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | topki |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | topkōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | topkōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | topki |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | topkami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | topkach |
| Wołacz l. mn. Wy… | topki |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
POL: nocnik zdrobniale
SI: Siednij se na topek a wylulej sie.
PL: Usiądź sobie na nocnik i wysikaj się.
SI: Trza już zacznyć uczyć tego synka siodać na topku.
PL: Trzeba już zacząć tego chłopaka siadać na nocniku.
SI: Tyś już je wielki synek, niy bydziesz przeca ze topkym do szkōłki chodziōł.
PL: Ty już jesteś dużym chłopakiem, nie będziesz przecież z nocnikiem do przedszkola chodził.