kucharka

kucharka – kucharka (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…kucharka
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…kucharki
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kucharce
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…kucharka
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...kucharkōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…kucharce
Wołacz l. poj. Ty…kucharko
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…kucharki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…kucharek; kucharkōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kucharkōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…kucharki
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…kucharkami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…kucharkach
Wołacz l. mn. Wy…kucharki
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

We wrześniu starzik bydōm mieć siedymdziesiōntka, bydzie impreza, muszymy jeszcze yno najōnć jako kucharka.

Cila chodzi po wsi kucharzić na gościny, bo je kucharkōm.

Na weseli trza najōnć pora kucharek, do pieczynio kołocza a kucharzynio.

 

Podziel się…