glyjta

glyjta – emalia (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…glyjta
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…glyjty
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…glyjcie
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…glyjta
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...glyjtōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…glyjcie
Wołacz l. poj. Ty…glyjto
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…glyjty
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…glyjtōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…glyjtōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…glyjty
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…glyjtami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…glyjtach
Wołacz l. mn. Wy…glyjty
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Kery zaś strzaskoł tyn gorczek, że mo cało glyjta ôdbito?

PL: Kto znowu obtłukł ten garnuszek, że ma całą emalię obitą.

 

SI: Dej pozōr, czy tam jeszcze kaj niy ma tej ôdbitej glyjty.

PL: Uważaj, czy tam jeszcze gdzieś nie ma tej obitej emalii.

 

SI: Niy trzaskej tak tymi garcami, bo cało glyjta ôdbijesz.

PL: Nie tłucz tak tymi garnkami, bo całą emalię obijesz.

 

 

Podej dalij…