grōmniczka

grōmniczka – gromnica, świeca (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…grōmniczka
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…grōmniczki
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…grōmniczce
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…grōmniczka
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...grōmniczkōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…grōmniczce
Wołacz l. poj. Ty…grōmniczko
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…grōmniczki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…grōmniczkōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…grōmniczkōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…grōmniczki
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…grōmniczkami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…grōmniczkach
Wołacz l. mn. Wy…grōmniczki
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Jak sie blysko a rzgmi, to trza ôświycić grōmniczka.

PL: Kiedy się błyska i grzmi, to trzeba zapalić gromnicę.

 

SI: Byli my zdōnżyli yno ôświycić starzikowi grōmniczka, jak umiyrali.

PL: Zdążyliśmy tylko zapalić dziadkowi gromnicę, zanim zmarł.

 

SI: Siedzymy przi grōmniczce a rzykōmy.

PL: Siedzimy przy gromnicy a się modlimy.

 

Podej dalij…