paniczka

paniczka – pani, paniusia (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…paniczka
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…paniczki
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…paniczce
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…paniczka
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...paniczkōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…paniczce
Wołacz l. poj. Ty…paniczko
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…paniczki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…paniczkōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…paniczkōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…paniczki
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…paniczkami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…paniczkach
Wołacz l. mn. Wy…paniczki
Przimiotnik (jaki? czyj?)

 

SI: Z tej Łucyje sie terazki tako paniczka zrobiyła, że z bele kim niy pogodo.

PL: Z tej Łucji się teraz taka paniusia zrobiła, że z byle kim nie porozmawia.

 

SI: Te baby z miasta, to sōm taki paniczki, co se rynków w polu niy zmażōm.

PL: Te kobiety z miasta, to są takie paniusie, co sobie rąk w polu nie zbrudzą.

 

SI: Paniczko, powiydzcie mi, jako sam trefia na banhōw?

PL: Prosze panią, proszę mi powiedzieć, jak tutaj trafię na dworzec kolejowy.

 

Podej dalij…